اشتباه

بعضی وقت ها یسری از آدما(دوستان و اینا)یه چیزی رو میگن که آدم می‏مونه چی بگه.با خودش میگه این چه فکری کرد این حرفو زد؟چرا زد؟.از همون موقع این تو ذهن آدم جا میگیره و پاک هم نمی‏شه.هر کاریش هم کنی نمیتونی پاکش کنی. ازش هم نمیتونی سوال کنی که چرا این حرفو زدی و فولان.هرکی هم می‏خواد باشه،نزدیکترین دوستت،فامیلت.تقصیر خودت هم نیست ها،آدم کینه ای هم اگه نباشی حتی.این کار اون باعث میشه که تو برخورد بعدی یه ذهنیت منفی درموردش داشته باشی.سعدی میگه: بی فکرکنی گر به سخن باز دهان * گفتار تو میدهد زجهل تو نشان

سلام.از موقعی که وبلاگمو درست کردم مستقیما با خواننده های وبلاگم(حالا همچین زیاد خواننده هم نداره،ولی خب همون کم‏ هاش) مستقیماٌ حرف نزدم و ننوشتم،از امروز تصمیم گرفتم این عکس شِر کردن و ماشین و اینجور مسخره بازی هارو بذارم کنار و تغییری ایجاد کنم تو وبلاگم و خودم باشم و خودم،باشد که رستگار شویم.